محکم بنشینید و خوشحال باشید

زیرا خداوند در فکر چیز بهتری برای شماست...

فكر ميكنم كه عشق خدا نسبت به من چه اندازه ست؟! ... عشق تو رو نسبت به خودم هزار برابر ميكنم

گاهي كه دلم براي آغوش خدا تنگ ميشه به آغوش تو پناه ميارم

گاهي كه دلم هواي خدا رو ميكنه .... سرم به روي شونه هام سنگيني ميكنه سر به روي پاهاي تو ميذارم

گاهي كه به دنبال زيباترين ايت خدا روي زمين ميگردم فقط تو درنظرم هستي

مادر زيباي من تموم اين لحظه ها حس ميكنم اگر مادر صدات كنم بي احترامي كردم بايد بگم مادر عليه السلام

 همين روزهاي تكراريو بي منطق ...

 كه هيچي سرشون نميشه...

 كه فقط يه چيز رو خوب ميدونن كش اومدنو دراز شدن...

 همين روزها که يه روزي تموم ميشن ...

 كوتاهو عجول ميشن واسه رفتنو برنگشتن...

 اين روزها همين روزهاي تكراريو بي منطق...

اين جمعه هايي كه بدون دليل دلگيرو طولانين...

جمعه هايي كه كارم گز كردن جاده كش اومده و بي پايان انتظاره ...

جمعه هايي كه بي دليل گره ميخورند وكور ميشن ...

منتظرم كه تو بيايي ...

ببين به اندازه ي تموم جمعه هاي عمرم گره كور توي زندگيمه مهربونم...

 باز كردن همه ي اين گره ها به دست خودته ...مولای سبزپوش جمعه ها

 گاهی همه چیز خوب می شود... هوا... احساس... روز... شب... زندگی...شانس...و خلاصه همه چیز

وگاهی چنان بد که تنها آرزویی که برایت می ماند مرگ است

گاهی چنان بی تاب می شوی از دست زمانه که هر بدُ بی راهی بر زبانت جاری میشود و گاه چنان سرمست از براورده شدن لحظه به لحظه ی ارزوهایت هستی ولبریز از عشق میشوی  که حتی سنگ هم از این عشق بی بهره نمی ماند ...

کاش میدانستی که این رسم زندگیست گاه بر فرازی ُ گاه در نشیب

کاش بر فراز قله زندگی که رسیدی به پایین بنگری و بوسه ای بردست خداوند بزنی به پاس یاریش

وانگاه که در نشیب هستی سرت را بالا بگیری و خداوند را ببینی که ان بالا با لبخندی انتظارت را میکشد

مي دونم جاي خيلي حس ها خاليه... نيست

ببخش كه نميدونم فداكاري براي تو چه رنگيه ...كه نميدونم شب زنده داري به عشق تو چه طعميه... ببخش كه به خاطر نبودنت تاب زخم ربون ها رو ندارمو ازت گله ميكنم... ببخش كه هنوز لياقت داشتنت رو ندارم

ميدونم دوست داشتنت ... كافي نيست

ببخش كه هنوز نميدونم چي كمه و چي نيست

ببخش كه جز دوست داشتنت هيچ كار ديگه اي بلد نيستم

تو بيا قول ميدم نذارم بفهمي كه جز اين چيز ديگه اي از دستم بر نمياد

دوستت دارمو ميدونم اين از سرخودخواهيم نيست

نوروز ۹۱ به همگی شما دوستان خوبم مبارک

خواستم ازهمه دوستان عزیزی که تواین مدت با حرفهاشون دلگرمم کردن تشکر کنم

راستش برای مدتی نمی‌خوام چیزی بنویسم

خواستم وبمو حذف کنم اما دلم نیومد

دوسش دارم

اماخوب حرف جدیدی ندارم

انشالا روزی برمیگردم با کلی حرفهای تازه

روزی که چیزی برای نوشتن ،برای گفتن داشته باشم

دوستون دارم هم شما وهم این فضای مجازیه بهتر از واقعیتو

در اين پژوهش در قسمت تئوري مسئله‌ي بررسي تاثير مفهوم رنگ در دنياي تصوير سازي كتاب كودك به طور كلي و واكنش كودكان ٣ تا 6 ساله( گروه سني الف)نسبت به رنگ به طور اخص مورد مطالعه قرار گرفته که نتایج بدست امده به این شرح است:

خوشحالم... بوي عيدو از فاصله دور يك ماه ونيمه حس ميكنم...

امروز كارگر داشتم... يه كمي خونه تكوني ...

ياد بچگي هام افتادم... ياد شادي هاي بي دليل... حس مي كنم كودكم... و فقط اشكهاي بي امانمه كه يادم ميندازه كه نه...

كاش امسال تو مهمون من باشي...

چرا حس ميكنم بهار امسال بوي تو رو داره؟... يا شايدم نمي دونم تو بوي بهارو ميدي...!!!

اين بوي عجيب چيه؟... اين بوي عيد زودرس؟... شايدم زيادي احساساتي شدم... اين فقط بوي خاكه بارون خورده است كه بازم مثل هميشه حس خوبي به من ميده... اره حتمن همينه... يه اتفاق ساده... دليلش فقط بارونه... نه هيچ چيز ديگه... نه تو...

 واي چقدر مي ترسم از اين خوشحالي بي دليل...

راستي همه مي پرسن گلدوناتو چقدر آب ميدي؟ چطور اينقدر سبز خوشرنگي داره برگاش؟ با چي تميز ميكني كه برگاش اينقدر برق ميزنن؟...  و من مي مونم چه جوابي بدم... اخه من كم برگاشونو تميز ميكنم ... و خيلي معمولي با يه پارچه... همين... ولي اونا رو به عشق تو اب ميدم... ميبوسم... هر روز سلامشون ميدم... شايد اين راز شادابي اوناست...

اما نمیدونم یعنی واقعا توی این دنیای مجازی تعداد نی نی گولوهای ٣تا٥ ساله اینقدر کمه؟... یا مسئله چیز دیگست؟

مامانا و باباهای مهربون ...

هرچند حضور رنگ به افزایش حس‏پذیری کودکان خیلی کمک می‏کنه، همین فرآیند در کتاب‏های بازاری و کارتونی با کاربرد بی‏رویه، امکاناتی کاذب برای جذب نگاه کودکان به وجود می‏یاره و استفاده سهل‏انگارانه و شتابزده از شفافیت رنگ‏ها که به ویژه‏ با کاربرد مرکب اکولین،رنگ پاش(ایربراش)و امکانات رایانه‏ای‏ همراهه ، باعث شده تا در بسیاری از کتاب‏های کودکان، از این امکان برای رنگ اندود کردن صفحات کتاب استفاده بشه. این ویژگی سلیقه هنری نی نی گولوها رو به شدت کاهش می‏ده و اونها رو به سوی ساده‏پسندی،سهل‏انگاری و عامه‏پسندی می بره...

کاش همونقدر که به تغذیه‌ی جسمی کودک بها میدیم سعی کنیم به تغذیه ی ذهن و روحش هم بها بدیم... هنر در دنیای کودک نباید ساده تلقی بشه...

یادمه یه زمانی(تقریبا شاید ١٤ سال پیش) برای انتخاب رشته تحصیلی کلی جنگیدم... حتی یکسال تحصیلی رو مجدد خوندم... چون اون موقع همه مي گفتن كسايي هنرستان ميرن كه درسشون ضعيفه...رفتم رشته تجربی ...اما دلم اونجا نبود... سال دوم دبیرستانو دو بار خوندم... یکبار تجربی... یکبار گرافیک... چون تغيير رشته دادم... نه اينكه استعدادشو نداشته باشم نه... دوسش نداشتم... هر چند خودمم وقتي به عنوان مثال پزشكم رشته تحصيليمو مي پرسه و من ميگم تصويرگري ...حس خوبي ندارم... چون نگاه پزشكمو ميبينم كه تغيير ميكنه... لحنش حتي... اما مطمئنم همونقدر كه اون پزشك مي تونه توي زندگي منو انسانها تاثير بذاره...يه تصويرگر هم مي تونم وبايد...

اما الان چي؟ الان بعد از 14 سال چقدر طرز فكرمون نسبت به هنر تغيير كرده؟... آيا هنوزم شيميو فيزيكو اتم ارجحيت دارن به احساسو قلبو فكرو رنگ؟...

مامانهاي عزيزي كه كوچولوهاي 3 تا 5 ساله داريد به كمكتون نياز دارم...

راستشو بخواين من دارم يه تحقيق ميداني انجام ميدم که مربوط به پایان نامم میشه در مورد اينكه...

لطفا در ادامه‌ی مطلب بخونید...

ای بابا اب وهوای مشهدم این روزا درست مثل خود منه... تکلیفش معلوم نیست.. یه روز سرد میشه وکلی برف میاد... فرداش افتابی میشه وهمه برفام اب میشن...

حال وهوای منم این روزا همینه... یه روز سرشار از انرژی... یه روزم یه کپل بی خاصیت...

راستی چقدر بده ادم توی موقعیتهای حساس نتونه عکس العمل مناسبی نشون بده... اونم ادم چاقی مثل من... تا بیام از جام تکون بخورم خونه آوار شده رو سرم... این دفعه رو که جون سالم در بردم... ایشالا تا زلزله بعدی لاغر می کنم...

 این شیرماده پس از شکار آهو متوجه می شودکه شکارش بارداربوده، او سراسیمه میشود، نخست تلاش میکند تا بچه را نجات دهد، و از دریدن شکارش دست برمیدارد. اما وقتی نمیتواند بچه را نجات دهد بروی زمین در کنار شکارش دراز میکشد، عکاس بعدا پی میبرد که شیر سکته کرده است.

تصویری دل خراش تر

و در کنار این عکس تصویری از( یک نمی دونم اسمش چیه؟ادم؟) با تی شرتی که رویش نوشته یک تیر و دو نشان (یک تیر و دو کشته ) با تصویری از یک زن مسلمان باردار محجبه.

نمی دونم برای چندمین بار توی این ٥ سال بی بی چک خریدمو ... بازم فقط و فقط یه خط روش دیدم...

این دیگه برام شده یه بازی... هرچند وقت یه بار دو تا بی بی چک می خرم... یه دونه اضافه می خرم برای وقتی که مثبت شد دوباره امتحانش کنم تا مطمئن شم...

دیروز وقتی چشممو دوخته بودم به اون یه دونه خط کوچولو وهمش ارزو می کردم دو تاشه... یاد روزی افتادم که تازه اومده بودم خونه خودم وشک کرده بودم که باردارم... رفتم ازمایش دادم... یادمه به دوستم گفتم اگه مثبت باشه خودمو می کشم از خجالت... اخه وقتی دختر عمم بعد فقط دو ماه از ازدواجش باردار شد کلی دستش انداخته بودم...

شاید اون روز خدا صدامو شنیده...

حالا جواب اون ناشکری ...

محکوم به دیدن فقطو فقط یک خط بودنه...

باید کاری رو انجام بدی که فکر میکنی درسته...

یا کاری رو که فکر می کنن درسته؟؟؟